insecure
çat diye çatlamak üzereyim...
zayıf ve korkağım sanki..bir nevi "loser"ım hem de..tamamen çıktı galiba hayatımdan sonunda ya da kendimi kandırıyorum..birbirimizi kandırıyoruz ölesiye..yarın,tatile çıkıyorum ve içimde en ufak bir heyecan belirtisi bile yok.yine yazlık muhabbeti..aileyle tatil iğrenç bir şey..odamı özleyeceğim çöp kokulu ankara sokaklarını..bilgisayarımı sonra..kimsenin umrunda olmadığına emin olduğum bu sayfaları..gördüm bugün ama konuş(a)madım..döndüğüm zaman dünyanın bir ucunda olacak büyük ihtimalle ve böylelikle onsuz koskoca 2 ay geçmiş olacak onsuz geçecek olan hayatımın geri kalanına bir nevi prova niteliğinde..
gitsem diyorum bazen..kaçıp koşup gitsem..unutsam kimselere bahsetmesem..kimseleri duymasam,görmesem..yalnız kalsam yapayalnız ama huzurlu..ama basiretsizim ben kanadı kırıktan da beter bir melek bozuntusuyum bir kelebek esintisiyim..ölmekten değil de yalnız ölmekten korkanlardanım..gidemeyeceğim o yüzden biliyorum..oysa daha 2 yıl önce çok daha küçük çok daha savunmasız,zırhsız maskesizdim ama gidivermiştim işte..yine çarpsam keşke kapıları..koşsam durmaksızın..
"o"ndan...ve dünyanın geri kalanından..onlardan, "öteki" denenden sıyrıldığımda "ben" olacağım biliyorum..
l'enfer;c'est les autres..
posted by eloise @ 5:18 PM
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home