mitolojik beyinli kız
konuştuk..gecenin bir yarısı..korkularımdan arındım bir an..sanki kollarındaydım işte..mutluyduk..huzurluyduk..öyle sanmıştım..sarhoştu..ben değildim..sonra çemkirdik birbirimize yine yüzyıllar boyu..o kadar ucuz o kadar kolay o kadar basit hissettim ki ben..keşke hiç olmasaydı..keşke hiç olmasaydık dedim o an..isteseydi gerçekten ve yürekten yanında olurdum hemen o an..arkamda olanları düşünmeksizin..atardım kendimi sokaklara..ama dostlar hep haklı çıkmak zorunda sanırım..adımı bile hatırlamaya değer görmediğini ima etti farkında olmadan..cinlere perilere teslim etti sonra beni..neden sevdim seni bu kadar..neden acıttın lanet olası!!eğlenmişsindir umarım..ama bir daha asla..gecenin renklerini de görmem lazım benim..mitolojik beyinli kızlar familyasından evde kalmış olanı.
posted by eloise @ 4:19 PM
2 Comments:
merhaba mitolojik beyinli kiz :) yazilarimda bulusalim demissin ya geldim. yalniz bu yazinin uzerine soyleyecek bir sey bulamadim (yaziyla bir alakasi yok sadce kisisel oldugu için uzerine bir de ben bir sey ekleyemedim) bu yuzden bu yorumu bir selam gibi yaziyorum. kanada nasildi? hangi program? ben afs. simdi donuyorum, çok az kaldi benim de. donmek zor oldu mu? neyse, gorusmek uzere. gule gule.
evet bu oldukça kişisel ve depresif bi yazıydı cidden..ben rotary'le gitmiştim kanada'ya ve dönmek gitmekten daha bile zor gelmişti..hayatının en güzel yılını geçirmiş olduğuna eminim..bunu bil..son günlerinin de değerini bil..sonra çok özlüyosun çünkü..kolay gelsin ne diyim.
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home